vestibüler testler hakkında

Nörolojik vestibüler değerlendirmede genel olarak kullanılan 6 tane testi kısaca size sundum umarım faydasını görürsünüz :)

Tek Çizgi Üzerinde Yürüme: Hastanın düz bir çizgi üzerinde, önce gözleri kapalı sonra
açık olarak yürümesi istenir. Düz çizginin uzunluğu 6-8 m olmalı, hasta bir turu bitirdiğinde
dönerek diğer tura başlamalı, bu turlar birkaç kez yapılmalıdır. Hasta tek çizgi üzerinde
yürürken izlenerek, sağa ya da sola sapma olup olmadığı saptanmalı ve test formu üzerinde
bu durum belirtilmelidir. Periferik vestibüler patolojisi olan hastalar düz çizgi üzerinde yürüyemez, patolojinin olduğu tarafa doğru bir sapma gözlenir (Herdman, 2000; Brandt et
al, 2011; Kerber ve Baloh, 2013).

Unterberger Testi: Hastanın, kollarını öne uzatarak gözleri kapalıyken olduğu yerde adım
alması istenir ve bir yöne sapma olup olmadığı gözlenir. Periferik vestibüler patolojilerde,
dönmenin yönü patolojinin olduğu tarafa doğrudur.

Tandem Romberg Testi: Hastanın, bir ayağı diğerinin önüne alarak (tandem duruş) yine
önce gözler açık sonra gözler kapalı ayakta durması istenir (Halmagyi ve Akdal, 2005;
Zamysłowska-Szmytke et al., 2015).

Romberg Testi: Hastadan; ayakları omuz hizasında açık, kollar yanlarda serbest olacak
şekilde dik bir pozisyonda ayakta durması istenir. Hasta bu test sırasında sert ve ince tabanlı
bir ayakkabı giymelidir. Herhangi bir destek almayan hastanın, önce gözler açık sonra kapalı
iken ayakta durması istenir. Bu test yapılırken hastanın düşmemesi için önlem alınmalıdır;
test yapan kişi sürekli hastanın yakınlarında olmalı ve hastayı düşecekken koruyacak şekilde
hazırlıklı olmalıdır. Periferik vestibüler patolojilerde, düşmenin yönü patolojinin olduğu
tarafa doğrudur (Halmagyi ve Akdal, 2005; Zamysłowska-Szmytke et al., 2015)

Diz Topuk Testi (alt ekstremiteler): Bu testte hastadan oturuyorken bir ayağının topuğunu
diğer ayağının ayak bileğinden başlayarak dizine doğru çekmesi istenir. Santral patolojilerde
hasta bu testte başarılı olamaz (Campbell, 2013).

Parmak burun testi: Hasta kolunu tam ekstansiyondan fleksiyona
getirerek, parmağını kendi burnuna değdirir ve kolunu tekrar ekstansiyona getirir. Hasta bu
hareketi ardışık olacak şekilde yapar. Bir diğer ve yaygın olarak yapılanı ise hasta işaret
parmağını klinisyenin işaret parmağına değdirdikten sonra kendi burnuna değdirir, bu
hareket pek çok kez tekrarlanırken, klinisyen sürekli olarak parmağının yerini değiştirir (test
önce göz açık sonra göz kapalıyken yapılır). Santral patolojilerde hasta bu testte başarılı
olamaz (Brandt et al., 2013).